Još
Dodatno

Ukucajte željeni termin u pretragu i pritisnite ENTER

Životinje

Imaju li lemuri karakter?

Autor Ana Randjelovic
Autor Ana Randjelovic

Lemuri poseduju karakterne crte koje je moguće identifikovati, a koje se možda i nasleđuju…

Izvor: Foto: Shutterstock

Biolog Dženifer Verdolin ispitivala je sive mišije lemure koji žive u zatočeništvu, male primate velikih očiju, koji potiču iz šuma Madagaskara, kako bi otkrila na koji način reaguju na nepoznate objekte i hranu.

Ona je blizini lemura postavljala predmete poput minijaturne stolice, drvene buba mare,  plišane žabe, ali i hranu kao što su mango i papaja. Posle klasifikacije reakcija svakog lemura ponaosob, posmatrala je njihove reakcije na rutinske dnevne operacije u koje su uključeni ljudi, kao što je čišćenje kaveza ili zdravstveni pregled.

Odvažni lemuri – oni koji su proveli više vremena u interakciji sa novim nepoznatim objektima – ređe su protestvovali kada bi im se ljudi približili, u odnosu na one stidljive, koji su izbegavali nepoznate objekte.

Verdolin objašnjava da reakcije koje označavaju protest – uriniranje, napad, griženje – reflektuju strah, a da su „odvažni lemuri“ obdareni većim samopouzdanjem u stresnim situacijama. Smeli lemuri će lakše adaptirati na nesigurne situacije i promenu u okruženju, u odnosu na one stidljive – a ta smelost i stidljivost mogle bi biti nasledne.

„Zapravo postoje dokazi da se ove karakterne crte nasleđuju“, objašnjava Verdolin, a to bi moglo da ima uticaj i na evoluciju vrste. „Naravno, prirodna selekcija ne može da radi sa nečim što se ne nasleđuje“.

Od kako je započeta studija, lemuri su dobili i potomstvo. Zato je sledeći korak koji Verdolin ima na umu ispitivanje da li naslednici liče na svoje roditelje po karakteru.

Ideja o proučavanju ličnosti životinja uglavnom je napuštena u poslednjoj deceniji, jer je preovladalo mišljenje da se eventualne razlike u karakternim crtama između pripadnika jedne vrste mogu pripisati statističkoj grešci. Mnogi naučnici izbegavaju korišćenje termina „ličnost“ kada govore o životinjama, opredeljujući se radije za manje antropomorfni termin „bihevioralni sindrom“. Ipak, oba termina se odnose individuu koja reaguje na isti način u različitim situacijama.

„Ja lično nemam problem sa korišćenjem termina ličnost“, dodala je Verdolin.

Ona u prepoznavanju karaktera kod životinja vidi ključ za bolje razumevanje vrsta.

„Moramo se podsetiti da nije moguće jednostavno kategorizovani čitavu vrstu kao jedno“, rekla je ona.

Izvor:National Geographic News

Najnovije

Priroda

Nauka