Još
Dodatno

Ukucajte željeni termin u pretragu i pritisnite ENTER

Istorija

Džon Snou, otac moderne epidemiologije

Iako je fiktivni lik iz serije "Igra prestola" istog imena mnogo poznatiji široj javnosti, engleski lekar Džon Snou dao je veliki doprinos medicini i doprineo uspešnijoj borbi protiv epidemija.

Izvor: Foto: Wikimedia Commons

Džon Snou (John Snow), (1813 -1858), engleski lekar, poznat je po svojim studijama kolere i uopšteno se smatra "ocem" savremene epidemiologije.

Njegove najpoznatije studije uključuju istragu incidenta s pumpom za vodu u Londonu, koja se dogodila 1854. godine i njegov "Veliki eksperiment", studiju koja je poredila slučajeve kolere, iz uzoraka vode u različitim delovima grada - jedan je koristio vodu zagađenu kanalizacijom, a drugi relativno čistu vodu. Njegovo inovativno rezonovanje i pristup kontroli ove smrtonosne bolesti ostali su relevantni i smatraju se primerima za epidemiologe širom sveta. Reputacija Džona Snoua kao anesteziologa, s obzirom na njegovo znanje o etru i hloroformu, bila je velika, tako da je od njega zatraženo da kontroliše upotrebu hloroforma kada je kraljica Viktorija kada je 1853. godine rodila princa Leopolda, kao i 1857. godine kada je rodila princezu Beatris.

Dostignuća Džona Snoua smatraju se izuzetnim, imajući u vidu njegovo skromno poreklo i kratak život koji je okončan moždanim udarom kad je Snou imao 45 godina.  

Snou je rođen u Jorku gde je njegov otac radio kao radnik na razvrstavanju uglja. Bio je prvorođeni u porodici sa devetoro dece. Sa 14 godina, napustio je dom i pohađao kurseve medicine u raznim regionima Jorkšira. Godine 1831, kada je posetio rudare u ugljenokopu, imao je prvi susret sa kolerom, bolešću koja će kasnije postati fokus njegovih naučnih stemljenja. Do 1836. godine Snou je započeo formalno medicinsko obrazovanje  i na kraju je stekao zvanje doktora medicine (1844) na Londonskom univerzitetu. Godine 1849. postao je licencirani specijalista Kraljevskog koledža u Londonu. Živeo je, vodio istraživanja i bavio se medicinskom praksom u londonskom naselju Soho.

Godine 1846. Snou je saznao za upotrebu etera u Americi za ublažavanje bolova tokom operacije. Ubrzo je savladao njegovu upotrebu, a 1847. godine postavljen je za anesteziologa u bolnici Sent Džordž. Kasnije te godine počeo je da se bavi i efektima hloforma i razvio aparat koji je poboljšao sigurnost i efikasnost hloroforma. Njegov uspeh u primeni hloroforma u anesteziji kraljice Viktorije doveo je do dramatičnog porasta društvenog prihvatanja anestezije. Snou je opširno govorio o svom radu sa anesteticima i naposletku napisao knjigu "O hloroformu i drugim anesteticima", koja je objavljena poshumno 1858. godine.

Mnogi britanski lekari istraživali su epidemiju kolere. Prva epidemija kolere u Londonu dogodila se 1831-32. godine, kada se Snou još školovao. Kada se dogodila druga epidemija kolere, 1848–49., on i drugi lekari osnovali su Londonsko epidemiološko društvo, želeći da savetuju vladu o načinima borbe protiv bolesti. Snou je zaključio da je koleru prouzrokiju mikrobiološki agensi ili klice, koji su se širili direktnim fekalnim kontaktom, kontaminiranom vodom i prljavom odećom. Međutim, njegova teorija bila je u suprotnosti s tada prevladavajućom teorijom da se kolera širila lošim vazduhom, smogom ili raspadanjem organske materije. O hipotezama se naširoko i dugo raspravljalo. Tek kada je uzročnik otkriven (prvobitno otkriven 1854), 1880-ih rasprava je okončana u korist teorije klica.

Povezane vesti

Ugled Džona Snoua potekao je iz dve studije treće epidemije kolere u Engleskoj, a koja je započela 1853. godine i trajala do 1855. godine. Prva studija se odnosila na incident s vodenom pumpom u kvartu Soho 1854. godine u kojoj je bilo poginulih, a druga iz iste godine kada je uporedio uzorke vode iz dva različita dela Londona. u oba slučaja, Snou je pokazao štetno dejstvo kontaminirane vode i predložio strategije intervencija za kontrolu epidemije.

Pogledajte i:

Povezane vesti

Povezane vesti

Najnovije

Priroda

Nauka