Još
Dodatno

Ukucajte željeni termin u pretragu i pritisnite ENTER

Nova istraživanja otkrivaju: Ko je naudio Astecima?

Poznato je da je španska kraljevska flota u Srednju Ameriku donela mnogo više od velikog naoružanja i osvajanja, međutim, najnovija istraživanja daju novi obrt ovoj priči

  Izvor: Foto: Profimedia

Mikrobiolog Mark Atman i njegov tim su prikupili i sekvencirali genom bakterije koja je pronađena u ostacima mlade žene koja je sahranjena negde oko 1200. godine na groblju u Trondhejmu, u Norveškoj. Genom koji su rekonstruisali je pokazao da je u pitanju takođe Salmonella enterica. Na osnovu ove studije je Attman zaključio da je salmonela cirkulisala u Evropi, i to u periodu pre nego što su se Španci uopšte uputili ka Srednjoj Americi. Mali procenat ljudi koji su zaraženi salmonelom mogu da je prenose, bez ikakvih simptoma oboljenja, tako da je vrlo moguće da su zdravi španci preneli salmonelu meksičkim narodima koji nisu bili prirodno otporni na nju.

Činjenica da je ista vrsta salmonele postojala u Norveškoj čitavih 300 godina pre nego što se pojavila i u Meksiku nije definitivan dokaz da su Evropljani doneli enteričnu groznicu, ali svakako ide u prilog hipotezi koju predlaže Johan Kraus. Još jedna činjenica, koju napominje Kraus  jeste da se salmonela širi putem fekalija, a poznato je da su sanitarni uslovi tadašnjih gradova i naselja u području Meksika bili izuzetno loši usled kolapsa društvenog poretka tokom španskih osvajanja. Međutim, jedan specijalista za infektivne bolesti sa univerziteta u Meksiku nije bio ubeđen ovom teorijom, pa je pokušao da nađe alternativno objašnjenje.

Ono što je navelo doktora Rodolfo Akuna-Sotoa da sam istraži uzroke ovih masovnih pomora jeste to što mu nije bilo logično da smrtonosna epidemija koja je došla iz Evrope može izbiti toliko dugo posle dolaska Španaca. Ljudi koji su preživeli epidemije bi na naredne generacije preneli otpornost imunog sistema koji se izborio sa bolešću. Akuna-Soto je proveo veliki broj godina istražujući pisane izvore čiji su autori bili španski sveštenici iz 16. veka, koji su sarađivali sa Astecima kako bi očuvali njihovu istoriju, jezik i kulturu.

U tim tekstovima su takođe zabeležene prirodne nepogode kao što su oluje i suše, kao i epidemije – Cocolizitli. Čitajući o simptomima bolesti iz tog perioda, doktor Akuna-Soto je došao do utiska kako bi ta bolest ipak mogla biti virusna hemoragijska groznica, umesto boginja ili tifusa. Budući da ova groznica nije postojala u Evropi u tom periodu, postavlja se sledeće pitanje: ako Španci nisu doneli ovu groznicu, ko, ili šta, jeste?

Ono što je na osnovu spisa primećeno jeste da je svakoj epidemiji prethodila višegodišnja suša, i ne samo to, već se i svaka epidemija pojavila tokom veoma kišnog perioda kojem je prethodila suša. Kako bi to potvrdio, doktor Rodolfo se okrenuo timu dendrohronologa. Dendrohronolozi su proučavajući godove na drveću starom 450 godina u centralnom Meksiku, kako bi utvrdili klimatske promene u tom periodu, uporedili rezultate sa šesnaestovekovnim spisima.

Godovi na drveću su otkrili da su se najduže i najdrastičnije suše desile polovinom 16. veka, i da su takođe bile velike padavine u periodu od 1545. do 1576. godine. Zapisi sveštenika i nalazi dendohronologa su se u velikoj meri poklopili. Uzimajući ovo u obzir, Akuna-Soto je ubeđen da su astečki narodi bili pokošeni hemoragijskom groznicom koja se širila usled naglog rasta broja pacova, a ne zahvaljujući Špancima. Tokom suše, populacija pacova je bila mala, pa je onda usled velikih padavina, koje uzrokuju porast količine vode i hrane, došlo do eksponencijalnog razmnožavanja pacova koji su bili uzrok izbijanja epidemije virusne hemoragijske groznice.

Izvor: Elementarijum

Komentari 0

Vaš komentar je uspešno poslat i postaće vidljiv čim ga naši administratori odobre.

Slanje komentara nije uspelo.

Nevalidna CAPTCHA

Najnovije

Priroda

Nauka